Video

Wie du Verben im Lateinischen konjugierst und die Zeitformen korrekt bildest, erfährst du hier.

Inhaltsübersicht

Übersicht der lateinischen Konjugationen

Im Lateinischen gibt es fünf Konjugationen: die a-, e-, i-, konsonantische und Misch-Konjugation. Jede Konjugation hat eine typische Infinitivendung und ein festes Bildungsschema

Das Bild zeigt die 5 Konjugationsklassen in Latein mit der jeweiligen Infinitivendung und einem Beispielverb. Die erste ist die a-Konjugation, die auf -are endet, und mit dem Beispielverb amare, was lieben heißt. Die zweite ist die e-Konjugation, die auf -ere (langes e) endet, und mit dem Beispielverb monere, was ermahnen heißt. Die dritte ist die konsonantische-Konjugation, die auf -ere (kurzes e) endet, und mit dem Beispielverb mittere, was schicken heißt. Die vierte ist die i-Konjugation, die auf -ire endet, und mit dem Beispielverb audire, was hören heißt. Die fünfte ist die Misch-Konjugation, die auf -ere (kurzes e mit i im Stamm) endet, und mit dem Beispielverb capere, was fassen heißt.
direkt ins Video springen
Die Konjugationsklassen

Merk dir am besten die Endungen, denn dann kannst du neue Verben schnell einordnen und richtig konjugieren.

5 Faktoren der Konjugation

Beim Konjugieren eines lateinischen Verbs passt du es gezielt an fünf feste Faktoren an:

  1. Stamm und Endung: Jedes lateinische Verb besteht aus einem Stamm und einer Endung. Der Stamm trägt die Grundbedeutung. Dabei wird zwischen Präsens- und Perfektstamm unterschieden. Die Endung liefert die Informationen zur Person und zum Numerus.
  2. Person und Numerus: Ist es ich, du oder er/sie/es? Und ist es Einzahl oder Mehrzahl? Erst wenn das klar ist, wählst du die passende Verbendung.
  3. Genus Verbi: Hier entscheidest du, ob das Subjekt handelt (aktiv) oder betroffen ist (passiv).
  4. Tempus: Das Tempus zeigt, wann die Handlung stattfindet. Das Verb kann in einem Gegenwarts-, Vergangenheits- oder Zukunftstempus stehen.
  5. Modus: Der Modus macht klar, wie die Handlung gemeint ist. Du entscheidest, ob es um eine Aussage (Indikativ), einen Wunsch (Konjunktiv), eine Möglichkeit (Konjunktiv) oder einen Befehl (Imperativ) geht.

Hier siehst du die Konjugation im Aktiv für alle Konjugationsarten im Überblick:

das Bild zeigt für jede Konjugation ein Beispielverb, dass in allen Zeitformen und Modi im Aktiv konjugiert wird. A-Konjugation: Infinitiv amare (lieben). Präsens von amare ist amo, amas, amat, amamus, amatis, amant. Imperfekt von amare ist amabam, amabas, amabat, amabamus, amabatis, amabant. Perfekt von amare amavi, amavisti, amavit, amavimus, amavistis, amaverunt. Plusquamperfekt von amare ist amaveram, amaveras, amaverat, amaveramus, amaveratis, amaverant. Futur eins von amare ist amabo, amabis, amabit, amabimus, amabitis, amabunt. Futur zwei von amare ist amavero, amaveris, amaverit, amaverimus, amaveritis, amaverint. Imperativ von amare ist ama!, amate!. Konjunktiv Präsens von amare ist amem, ames, amet, amemus, ametis, ament. Konjunktiv Imperfekt von amare ist amarem, amares, amaret, amaremus, amaretis, amarent. E-Konjugation: Infinitiv monere (mahnen/ermahnen). Präsens von monere ist moneo, mones, monet, monemus, monetis, monent. Imperfekt von monere ist monebam, monebas, monebat, monebamus, monebatis, monebant. Perfekt von monere ist monui, monuisti, monuit, monuimus, monuistis, monuerunt. Plusquamperfekt von monere ist monueram, monueras, monuerat, monueramus, monueratis, monuerant. Futur eins von monere ist monebo, monebis, monebit, monebimus, monebitis, monebunt. Futur zwei von monere ist monuero, monueris, monuerit, monuerimus, monueritis, monuerint. Imperativ von monere ist mone!, monete!. Konjunktiv Präsens von monere ist moneam, moneas, moneat, moneamus, moneatis, moneant. Konjunktiv Imperfekt von monere ist monerem, moneres, moneret, moneremus, moneretis, monerent. Konsonantische Konjugation: Infinitiv mittere (schicken). Präsens von mittere ist mitto, mittis, mittit, mittimus, mittitis, mittunt. Imperfekt von mittere ist monebam, monebas, monebat, monebamus, monebatis, monebant. Perfekt von mittere ist misi, misisti, misit, misimus, misistis, miserunt. Plusquamperfekt von mittere ist miseram, miseras, miserat, miseramus, miseratis, miserant. Futur eins von mittere ist mittam, mittes, mittet, mittemus, mittetis, mittent. Futur zwei von mittere ist misero, miseris, miserit, miserimus, miseritis, miserint. Imperativ von mittere ist mitte!, mitte-te!. Konjunktiv Präsens von mittere ist mittam, mittas, mittat, mittamus, mittatis, mittant. Konjunktiv Imperfekt von mittere ist mitterem, mitteres, mitteret, mitteremus, mitteretis, mitterent. I-Konjugation: Infinitiv audire (hören). Präsens von audire ist audio, audis, audit, audimus, auditis, audiunt. Imperfekt von audire ist audiebam, audiebas, audiebat, audiebamus, audiebatis, audiebant. Perfekt von audire ist audivi, audivisti, audivit, audivimus, audivistis, audiverunt. Plusquamperfekt von audire ist audiveram, audiveras, audiverat, audiveramus, audiveratis, audiverant. Futur eins von audire ist audiam, audies, audiet, audiemus, audietis, audient. Futur zwei von audire ist audivero, audiveris, audiverit, audiverimus, audiveritis, audiverint. Imperativ von audire ist audi!, audite!. Konjunktiv Präsens von audire ist audiam, audias, audiat, audiamus, audiatis, audiant. Konjunktiv Imperfekt von audire ist audirem, audires, audiret, audiremus, audiretis, audirent. Misch-Konjugation: Infinitiv capere (fangen). Präsens von capere ist capio, capis, capit, capimus, capitis, capiunt. Imperfekt von capere ist capiebam, capiebas, capiebat, capiebamus, capiebatis, capiebant. Perfekt von capere ist cepi, cepisti, cepit, cepimus, cepistis, ceperunt. Plusquamperfekt von capere ist ceperam, ceperas, ceperat, ceperamus, ceperatis, ceperant. Futur eins von capere ist capiam, capies, capiet, capiemus, capietis, capient. Futur zwei von capere ist cepero, ceperis, ceperit, ceperimus, ceperitis, ceperint. Imperativ von capere ist cape!, capite!. Konjunktiv Präsens von capere ist capiam, capias, capiat, capiamus, capiatis, capiant. Konjunktiv Imperfekt von capere ist caperem, caperes, caperet, caperemus, caperetis, caperent.
direkt ins Video springen
Konjugation Aktiv

Hier hast du jetzt nochmal eine Übersicht über die Konjugationen im Passiv:

das Bild zeigt für jede Konjugation ein Beispielverb, dass in allen Zeitformen und Modi im Passiv konjugiert wird. A-Konjugation: Infinitiv amare (lieben). Präsens von amare ist amor, amaris, amatur, amamur, amamini, amantur. Imperfekt von amare ist amabar, amabaris, amabatur, amabamur, amabamini, amabantur. Perfekt von amare ist amatus sum, amatus es, amatus est, amati sumus, amati estis, amati sunt. Plusquamperfekt von amare ist amatus eram, amatus eras, amatus erat, amati eramus, amati eratis, amati erant. Futur eins von amare ist amabor, amabiris, amabitur, amabimur, amabimini, amabuntur. Futur zwei von amare ist amatus ero, amatus eris, amatus erit, amati erimus, amati eritis, amati erunt. Imperativ von amare ist amare!, ama-mini!. Konjunktiv Präsens von amare ist amer, ameris, ametur, amemur, amemini, amentur. Konjunktiv Imperfekt von amare ist amarer, amareris, amaretur, amaremur, amaremini, amarentur. E-Konjugation: Infinitiv monere (mahnen/ermahnen). Präsens von monere ist moneor, moneris, monetur, monemur, monemini, monentur. Imperfekt von monere ist monebar, monebaris, monebatur, monebamur, monebamini, monebantur. Perfekt von monere ist monitus sum, monitus es, monitus est, moniti sumus, moniti estis, moniti sunt. Plusquamperfekt von monere ist monitus eram, monitus eras, monitus erat, moniti eramus, moniti eratis, moniti erant. Futur eins von monere ist monebor, monebiris, monebitur, monebimur, monebimini, monebuntur. Futur zwei von monere ist monitus ero, monitus eris, monitus erit, moniti erimus, moniti eritis, moniti erunt.  Imperativ von monere ist monere!, monemini!. Konjunktiv Präsens von monere ist monear, monearis, moneatur, moneamur, moneamini, moneantur. Konjunktiv Imperfekt von monere ist monerer, monereris, moneretur, moneremur, moneremini, monerentur. Konsonantische Konjugation: Infinitiv mittere (schicken). Präsens von mittere ist mittor, mitteris, mittitur, mittimur, mittimini, mittuntur. Imperfekt von mittere ist mittebar, mittebaris, mittebatur, mittebamur, mittebamini, mittebantur. Perfekt von mittere ist missus sum, missus es, missus est, missi sumus, missi estis, missi sunt. Plusquamperfekt von mittere ist missus eram, missus eras, missus erat, missi eramus, missi eratis, missi erant. Futur eins von mittere ist mittar, mitteris, mittetur, mittemur, mittemini, mittentur. Futur zwei von mittere ist missus ero, missus eris, missus erit, missi erimus, missi eritis, missi erunt. Imperativ von mittere ist mittere!, mittimini!. Konjunktiv Präsens von mittere ist mittar, mittaris, mittatur, mittamur, mittamini, mittantur. Konjunktiv Imperfekt von mittere ist mitterer, mittereris, mitteretur, mitteremur, mitteremini, mitterentur. I-Konjugation: Infinitiv audire (hören). Präsens von audire ist audior, audiris, auditur, audimur, audimini, audiuntur. Imperfekt von audire ist audiebar, audiebaris, audiebatur, audiebamur, audiebamini, audi-eba-ntur. Perfekt von audire ist auditus sum, auditus es, auditus est, auditi sumus, auditi estis, auditi sunt. Plusquamperfekt von audire ist auditus eram, auditus eras, auditus erat, auditi eramus, auditi eratis, auditi erant. Futur eins von audire ist audiar, audieris, audietur, audiemur, audiemini, audientur. Futur zwei von audire ist auditus ero, auditus eris, auditus erit, auditi erimus, auditi eritis, auditi erunt. Imperativ von audire ist audire!, audimini!. Konjunktiv Präsens von audire ist audiar, audiaris, audiatur, audiamur, audiamini, audiantur. Konjunktiv Imperfekt von audire ist audirer, audireris, audiretur, audiremur, audiremini, audirentur. Misch-Konjugation: Infinitiv capere (fangen). Präsens von capere ist capior, caperis, capitur, capimur, capimini, capiuntur. Imperfekt von capere ist capiebar, capiebaris, capiebatur, capiebamur, capiebamini, capiebantur. Perfekt von capere ist captus sum, captus es, captus est, capti sumus, capti estis, capti sunt. Plusquamperfekt von capere ist captus eram, captus eras, captus erat, capti eramus, capti eratis, capti erant. Futur eins von capere ist capiar, capieris, capietur, capiemur, capiemini, capientur. Futur zwei von capere ist captus ero, captus eris, captus erit, capti erimus, capti eritis, capti erunt. Imperativ von capere ist capere!, capimini!. Konjunktiv Präsens von capere ist capiar, capiaris, capiatur, capiamur, capiamini, capiantur. Konjunktiv Imperfekt von capere ist caperer, capereris, caperetur, caperemur, caperemini, caperentur.
direkt ins Video springen
Konjugation Passiv
Studyflix vernetzt: Hier ein Video aus einem anderen Bereich

Unregelmäßige Verben im Lateinischen

Unregelmäßige Verben passen nicht in die normalen Konjugationsmuster
Ihre Form musst du auswendig lernen. In der Tabelle findest du die Konjugation der wichtigsten unregelmäßigen Verben im Lateinischen.

  esse (sein) posse (können) ire (gehen) velle (wollen) ferre (tragen/bringen) fieri (machen/entstehen)
Ind. Prä. Aktiv

sum
es
est
sumus
estis
sunt

possum
potes
potest
possumus
potestis
possunt

eo
is
it
imus
itis
eunt

volo
vis
vult
volumus
vultis
volunt

fero
fers
fert
ferimus
fertis
ferunt

fio
fis
fit
fimus
fitis
fiunt

Ind. Impf. Aktiv eram
eras
erat
eramus
eratis
erant
poteram
poteras
poterat
poteramus
poteratis
poterant
ibam
ibas
ibat
ibamus
ibatis
ibant
volebam
volebas
volebat
volebamus
volebatis
volebant
ferebam
ferebas
fereabt
ferebamus
ferebatis
ferebant
fiebam
fiebas
fiebat
fiebamus
fiebatis
fiebant
Ind. Perf. Aktiv fui
fuisti
fuit
fuimus
fuistis
fuerunt
potui
potuisti
potuit
potuismus
potuistis
potuerunt
ii
iisti
iit
iimus
iistis
ierunt
volui
voluisti
voluit
voluimus
voluistis
voluerunt
tuli
tulisti
tulit
tulimus
tulistis
tulerunt
factus sum
factus es
factus est
facti sumus
facti estis
facti sunt
Ind. Plusquamperf. Aktiv fueram
fueras
fuerat
fueramus
fueratis
fuerant
potueram
potueras
potuerat
potueramus
potueratis
potuerant
ieram
ieras
ierat
ieramus
ieratis
ierant
volueram
volueras
voluerat
volueramus
volueratis
voluerant
tuleram
tuleras
tulerat
tuleramus
tulerat
tulerant
factus eram
factus eras
factus erat
facti eramus
facti eratis
facti erant
Ind. Futur 1 Aktiv

ero
eris
erit
erimus
eritis
erunt

potero
poteris
poterit
poterimus
poteritis
poterunt

ibo
ibis
ibit
ibimus
ibitis
ibunt

volam
voles
volet
volemus
voletis
volent

feram
feres
feret
feremus
feretis
ferunt

fiam
fies
fiet
fiemus
fietis
fient
Ind. Futur 2 Aktiv fuero
fueris
fuerit
fuerimus
fueritis
fuerint

potuero
potueris
potuerit
potuerimus
potueritis
potuerint

iero
ieris
ierit
ierimus
ieritis
ierint

voluero
volueris
voluerit
voluerimus
volueritis
voluerint

tulero
tuleris
tulerit
tulerimus
tuleritis
tulerint
factus ero
factus eris
factus erit
facti erimus
facti eritis
facti erunt
Imp. Aktiv

es!
este!

 

i!
ite!

  fer!
ferte!
fi!
fite!
Konj. Präs. Aktiv sim
sis
sit
simus
sitis
sint

possim
possis
possit
possimus
possitis
possint

eam
eas
eat
eamus
eatis
eant
velim
velis
velit
velimus
velitis
velint
feram
feras
ferta
feramus
feratis
ferant
fiam
fias
fiat
fiamus
fiatis
fiant
Konj. Impf. Aktiv essem
esses
esset
essemus
essetis
essent
possem
posses
posset
possemus
possetis
possent
irem
ires
iret
iremus
iretis
irent
vellem
velles
vellet
vellemus
velletis
vellent
ferrem
ferres
ferret
ferremus
ferretis
ferrent

fierem
fieres
fieret
fieremus
fieretis
fierent

Tipp: Lerne auf jeden Fall das Präsens, Imperfekt und Perfekt dieser Verben. Diese Zeiten kommen am häufigsten vor.

Passiv bei den unregelmäßigen Verben

Die meisten dieser Verben können rein logisch oder grammatikalisch kein Passiv bilden. Von esse, posse, ire und velle gibt es deshalb keine passive Form. Nur fieri und ferre können im Passiv gebildet werden:

  • Fieri ist ein Semideponens. Deshalb gibt es im Präsens, Imperfekt, Futur 1 und Futur 2 keine passiven Endungen. Nur im Perfekt und Plusquamperfekt gibt es passive Formen. Fieri dient als Ersatz für das fehlende Passiv von facere.
  • Der Präsensstam von ferre ist fer-. An diesen hängst du das passende Tempuszeichen (z. B. -eba) und die Endung. Für ein Vergangenheitstempus nutzt du die Form latus/a/um im Singular und lati/ae/a im Plural plus die passende Form von esse.

Deklination Latein

Wenn du die Verbformen jetzt sicher beherrschst, lohnt sich als nächster Schritt ein Blick auf die Deklinationen in Latein. In diesem Beitrag erfährst du, wie Nomen aufgebaut sind und wie sie im Satz dekliniert werden.

Zum Video: Deklination Latein
Zum Video: Deklination Latein
Lernen lohnt sich! Entdecke hier deine Chancen.

Hallo, leider nutzt du einen AdBlocker.

Auf Studyflix bieten wir dir kostenlos hochwertige Bildung an. Dies können wir nur durch die Unterstützung unserer Werbepartner tun.

Schalte bitte deinen Adblocker für Studyflix aus oder füge uns zu deinen Ausnahmen hinzu. Das tut dir nicht weh und hilft uns weiter.

Danke!
Dein Studyflix-Team

Bitte .

Schalte passende Karriere-Chancen frei!

Du nutzt aktuell einen Adblocker. Dadurch können wir dir keine passenden Ausbildungs- und Jobmöglichkeiten anzeigen.

Aktiviere Studyflix in deinen Adblocker-Ausnahmen, damit du alle Chancen entdecken kannst, die zu dir passen und damit Studyflix kostenlos bleiben kann.

Adblocker deaktivieren in vier einfachen Schritten

1
Klicke in der Programmleiste auf Safari und dann auf Safari-Erweiterungen...
2
Öffne deine Adblocker-Einstellungen.
3
Füge eine Ausnahme für studyflix.de hinzu und speichere die Einstellungen.
4
Prima. Lade jetzt die Seite neu!

Adblocker deaktivieren in drei einfachen Schritten

1
Klicke in der Browserleiste auf das Erweiterungen-Symbol und öffne deine Adblocker-Einstellungen.
2
Deaktiviere den Adblocker für Studyflix.de.
3
Prima. Lade jetzt die Seite neu!